گفتگوی بادگیرها

وقتی بین دو نفر تعارض و اختلاف نظر پیش اومد، باید هر چه سریع تر حل بشه. اونم فقط از راه گفتمانی اصولی. اگه گفتمانی انجام نشه و یا اون گفتگوی ضروری به مشاجره ای تبدیل بشه که صرفا در جهت اثبات حق به جانبی هر یک از طرفین و بر پایه کتمان حقیقت باشه، نه تنها تب ناشی از اون تعارض، راه رو برای ادامه ی روال سابق سوزناک می کنه، بلکه بعد از اون، سوء تفاهمات ریز و درشت گذشته ها، که ظاهرا فراموش شده بودن، یک به یک مثل ستون هایی نفوذ ناپذیر از هر طرف سر بر می آرن و آروم آروم خاطرات خوب و بخشش ها و الطاف طرفین رو احاطه می کنن تا فراموش بشن و تنها بدی ها حکمران ذهن بشن. و این منجر به سقوط توی منجلاب احساسات منفی نسبت بهم می شه. جوری که انزجار و بیزاری راه رو برای نفرت هموار می کنن و در نهایت خوش شانسی، طرفین به بی تفاوتی و سردی نسبت به هم خو می گیرن. و این واقعا دردناک و اسفباره، چون همه چیز از وقتی شروع می شه که آدم دیگه نتونه ببخشه! خالقا! لطفا بادگیرهای مغز سایان رو بازسازی کن. اگه باد نتونه درونشون نفوذ کنه، خس و خاشاک لونه کفترایی که پر گرفتن و رفتن، اینجا تلنبار می شه و بادگیرهای ذهنم شبیه ستون های نفوذ ناپذیر می شن.