خرید بک لینک
تا پیش از آنکه دلم ویار تو را کند
در لابه لای گلبرگ های سرخ و سبز فرش
می بافتم خیال های کودکانه را.
از آن زمان که دو دیده درید و درد را فهمید
نقاش رنگ های سرد و بی رمق شدم.
ساعت به طلوع آرزوها نمی رسید
در بند حمله های تحمیلی اما و اگر شدم.
به شعر پناه برده ام و شکار واژه ها
چشم انتظار سروده های بی بیت و تر شدم.
دستم نمی رسید به تارهای موی سرت
با چنگ به سیم های گیتار حمله ور شدم.
گل های روان گردان پیراهنی دلم را ربود
نقاش یاس رازقی و گل بی صبر
طراح نرگس مسکین بر گلِ کوزه گر شدم.
یک قاب، آفتابگردان، آهنگ آونگ پیچک های سرگردان
یک فرش با تار و پودی از نازبو و آذربو
شب تاب های مخملیِ لا به لای مو
دمنوش شعرهایی از واژگان واژگون
تنها غنائمم از هفت خان هنر شدند.

برچسب: نویسنده: ماهان کریمیان تاريخ: پنجشنبه 20 مهر 1396 ساعت: 2:02

صفحه بندی