اولا، انسان می تواند به هر چیزی معتقد باشد و با قاطعیت اعلام کند که همواره پرچمدار و پایبند به آن چیز است؛ و در عین حال، خلاف این پایبندی را علنا در رفتارش بروز دهد. این قابلیتی است که هر انسانی بصورت خودآگاه و یا ناخودآگاه از آن برخوردار است که این قابلیت از طریق توجیه و دفاع از خود، و انکار و سرکوبی برای تمامی افراد، در صورت نیار و تمایل، ممکن می شود. انسان می تواند برای مطلوب و برحق جلوه دادن رفتار خود، آنچنان دلایل قانع کننده ای بتراشد که خود را از مخمصه و آشوب درونی ناشی از زیر پا گذاشتن اصول شخصی اش، نجات دهد. انسان می تواند در شرایط اضطراری که خودپنداره اش در آن در حال خدشه دار شدن است، توجیهاتی بیابد و آن ها را به بهترین وجه بیاراید تا به خود اثبات کند که رفتار سر زده از او کاملا طبیعی و برحق است و به هیچ وجه با اصولی که به آن باور دارد، تناقض ندارد!
دوما، اطمینان داشته باشید، هیچ انسانی از اینکه حقیقتی که با فشار و تمنا، سعی در انکار و یا توجیه آن داشته را، به یادش و به رویش بیاورید، از شما قدردان نخواهد بود! پس دیگران را به حال طبیعی خود واگذارید و به فکر تلنگر زدن و هشیار کردن اجباری افراد نباشید و میدان زندگی را با اتاق روانکاوی و خود را با یک روانکاو اشتباه نگیرید.
برچسب:
نویسنده: ماهان کریمیان