شب سوز

من تقریبا علت بیشتر مشکلات رفتاری و روانیم رو ریشه یابی می کنم، اما این کمکی به حل اون مشکلات نمی کنه. حتی دست مایه ای واسه یافتن راه حلی کاربردی هم نمی شه. تنها فایده اش اینه که حالم رو بهتر می کنه و تحملم رو بیشتر. شاید همینم کم چیزی نیست. لابد باید از این حال خوب مثل یه فرصت کمیاب، واسه حل معضل استفاده کنم. حالت آرامش و تمرکزی بی نظیر، برای ذهنی که غالبا آشفته است. خب، البته که این یه دست مایه است! اما این فروید چی می گه، واقعا؟

+بازم یه نفر شب رو آتیش زده. بوی دود غلیظ شب سوخته، اینجا پیچیده و نفس رو بریده! بالاخره پیداش می کنم این شب سوز رو!

+باز نگری شده در صبح